Ετικέτες

Είμαι που λέτε προχθές, Μεγάλη Τρίτη, στο γραφείο και ακούω μουσική. Στο γραφείο γενικά ακούμε πολύ μουσική, πάντα έχουμε κάτι να παίζει. Έτσι λοιπόν και προχθές είχα βάλει το καινούριο CD του Πέτρου Γαϊτάνου, «Αίμα και Ύδωρ». Μεγάλη Εβδομάδα είναι, έτυχε να μου δώσουν την προηγούμενη ημέρα το συγκεκριμένο CD κι έτσι το έβαλα να το ακούσουμε και να μπούμε με τον τρόπο αυτό και λίγο στο κλίμα της κατάνυξης.

Μπαίνει λοιπόν στο γραφείο μια συνάδερφος από άλλο τμήμα, καλή κοπέλα. Αρχίζει λοιπόν να με ρωτάει τι ακούω και γιατί. Αφού της εξηγώ, αρχίζει να με κοιτάει περίεργα και να με ρωτάει πως γίνεται εγώ να ακούω τέτοια πράγματα. Της λέω λοιπόν ότι είναι Μεγάλη Εβδομάδα και ότι καλό είναι στη ζωή μας κάθε στιγμή να την ζούμε ξεχωριστά και να την αισθανόμαστε, οπότε σήμερα δεν θα μπορούσα να παίζω στο γραφείο π.χ. ZZ Top, όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά επειδή θα ήθελα να μπω λίγο στο κλίμα. Είναι γνωστό άλλωστε ότι, πέρα από τις προτιμήσεις μου σε συγκεκριμένο είδος μουσικής, προσπαθώ να ακούω τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) γιατί μου αρέσει να έχω άποψη στα σχετικά με την μουσική θέματα.

Η αντίδρασή της ήταν πολύ περίεργη... Με κοίταξε με λύπη και συμπόνια πραγματική, όχι προσποιητή ή με τάση ειρωνείας και μου είπε: «Γιατί βρε παιδί μου σε έχει πιάσει τέτοιο πράγμα; Εσύ που είσαι μια χαρά παλικάρι, φυσιολογικό και μέσα στα πράγματα...»

Χαμογέλασα...

Πρώτη φορά μου κολλάνε ετικέτα μέσα σε 2 λεπτά! Περίεργο ε; Εγώ που οι ιδέες μου είναι αντιδραστικές και ο τρόπος ζωής μου δεν συμφωνεί καθόλου με την εκκλησία, να ακούω τέτοια πράγματα; Τι έγινε; Έκανα στροφή 180 μοιρών; Έγινα θεούσος; Έχω ψυχολογικά προβλήματα;

Κι όλα αυτά τα σκέφτηκε επειδή άκουσα ένα CD με εκκλησιαστική μουσική που έπεσε στα χέρια μου την Μεγάλη Εβδομάδα!!!

Δυστυχώς φίλοι μου, αυτό που έζησα είναι ένα τρανταχτό παράδειγμα ανάρτησης ετικέτας που γίνεται στην «πολιτισμένη» κοινωνία που ζούμε κατά κόρον. Ξεφεύγεις λίγο από τα συνηθισμένα; Ξεστρατίζεις από την καθημερινότητα και τα τετριμμένα; Έχεις λίγο διαφορετικά γούστα πάνω σε θέματα ανώδυνα όπως η μουσική;Ε τότε, τσουπ... Πάρε να έχεις μια ωραία ετικέτα να την χαίρεσαι... Κατά τα άλλα ζούμε μέσα στην ελευθερία και την ανεξαρτησία...

Καλή Ανάσταση!

Υ.Γ. Σας γράφω από μια μαγευτική παραλία κάπου στην Βοιωτία, ακούγοντας το επίμαχο CD λίγο πριν γίνει η Σταύρωση του Κυρίου και γουστάρω πολύ που το ακούω...