Βόλτα στο Κέντρο

Χθες το πρωί έκανα κάτι που είχα να κάνω πολύ καιρό. Κάτι που συνήθιζα παλιότερα αλλά τον τελευταίο καιρό ξεχάστηκε. Κατέβηκα στο Κέντρο και «χάθηκα» στους δρόμους της πόλης! Θα μου πείτε... τόσο σημαντικό είναι; Ναι, γιατί η ευχαρίστηση είναι στα απλά, στα καθημερινά, στα εύκολα, σ’ αυτά που είναι δίπλα μας, που έχουμε την δυνατότητα να τα κάνουμε κάθε στιγμή κι όμως τ’ αφήνουμε... τα ξεχνάμε...

Σηκώθηκα λοιπόν αργά το Σάββατο το πρωί και μαζί με την Αρκούδα κατεβήκαμε στα Εξάρχεια. Περπατήσαμε, κοιτάξαμε βιτρίνες, ψωνίσαμε μπογιές για Αγιογραφίες. Αγιογραφίες;;; Μα ναι, είναι το καινούριο χόμπι της Αρκούδας, πηγαίνει και μαθαίνει Αγιογραφία! Πολύ χαίρομαι γι αυτό. Καιρός ήταν ν’ ασχοληθεί με κάποιο χόμπι γιατί (πάντα της το ‘λεγα αυτό) η πολύ TV σκοτώνει το πνεύμα...

Αφού λοιπόν ψωνίσαμε τις μπογιές της Αρκούδας κι αφού ξοδέψαμε κι άπειρη ώρα στα μαγαζιά με τα μουσικά όργανα και αφού αγόρασα κι άλλο ένα πολύ καλό βιβλιαράκι για την κιθάρα μου, βρεθήκαμε στην πλατεία Εξαρχείων να πίνουμε τον καφέ μας διαβάζοντας εφημερίδα. Αχ! Πόσο καιρό είχα να το κάνω αυτό! Κι είχε κι έναν ήλιο χθες το μεσημέρι... Σκέτη μαγεία τα Εξάρχεια με τέτοια μέρα! Μύρισε άνοιξη το Κέντρο!

Και όπως πίνουμε τον καφέ μας και η ώρα έχει πάει 16:00, έρχεται η φαεινή ιδέα στην Αρκούδα να πάμε να χαζέψουμε στον Ελευθερουδάκη. Γλυκιά μου, της λέω, θα έχει κλείσει τέτοια ώρα... Πήραμε όμως τηλέφωνο και μάθαμε ότι είναι ανοικτά μέχρι τις 18:00, οπότε κατηφορίσαμε με τα πόδια για την Πανεπιστημίου. Αυτή την ώρα, Σάββατο, το κέντρο είναι μαγεία! Άδειοι δρόμοι, έρημη πόλη και το περπάτημα κάτι παραπάνω από ευχάριστο.

Πήγαμε λοιπόν στον Ελευθερουδάκη και ξοδέψαμε άλλη μια ώρα εκεί. Χαθήκαμε μέσα στα ράφια, διαβάσαμε περιλήψεις, διαλέξαμε βιβλία που θα θέλαμε να αγοράσουμε και φυσικά... ΑΓΟΡΑΣΑΜΕ! Αχ! Γι αυτό δεν ήθελα να έρθω εδώ... Το ήξερα ότι για άλλη μια φορά δεν θα κρατιόμουνα. Φύγαμε το απόγευμα με μια μεγάλη τσάντα γεμάτη βιβλία και με την τσέπη άδεια από λεφτά!

Το πιο εντυπωσιακό όμως που αγόρασα από τον Ελευθερουδάκη δεν ήταν βιβλίο! Ήταν ένα τρελό gadgetάκι που θα μου λύσει το αιώνιο πρόβλημα του διαβάσματος την νύχτα! Έχω το κακό συνήθειο βλέπετε να διαβάζω την νύχτα στο κρεβάτι κι αυτό δεν αρέσει καθόλου στην Αρκούδα αφού το πορτατίφ την ενοχλεί. Την λύση λοιπόν την βρήκα χθες και ονομάζεται «Προσωπικό πορτατίφ». Είναι ένα μικρό λαμπάκι που πιάνεται πάνω στο βιβλίο και ρίχνει ένα απαλό και ξεκούραστο φως, όσο ακριβώς χρειάζεσαι για να διαβάσεις και να μην ενοχλείς τον διπλανό σου.

Τι σας έλεγα στην αρχή; Η ευτυχία βρίσκεται σε απλά πράγματα... Σε μια βόλτα στο κέντρο ή σε ένα μικρό φτηνό λαμπάκι!

Καλή βδομάδα.

Υ.Γ. Προσπάθησα να ανεβάσω και φωτό με το gadgetάκι, αλλά κάτι έχει πάθει ο @#$%*$# blogger.com και δεν μου ανεβάζει φωτογραφίες.