Άνοιξη

Μάρτιος... Ο πρώτος μήνας της άνοιξης... Καλό Μήνα!

Άνοιξη... Η φύση ξαναγεννιέται. Ελπίζω κι εγώ στην ανανέωσή μου...

Κοίταζα τα archives του Φλεβάρη και παρατήρησα ότι μετά βίας έφτασα τα 7 posts αυτό το μήνα. Κάτι το ταξίδι, κάτι η δουλειά, κάτι οι υποχρεώσεις και το blog μπήκε στην άκρη. Δεν πειράζει όμως, ίσως τον Μάρτη να βγάλω τα σπασμένα... Άλλωστε οι Αρκούδες βγαίνουν από τον χειμέριο ύπνο (και όχι χειμερία νάρκη όπως λανθασμένα λέμε) την άνοιξη ;-)

Δεν είχα όμως και κάτι να πω, οπότε γιατί να γράψω; Το blog είναι το μέσο για να βγάλεις τα εσώψυχά σου, όχι αυτοσκοπός. Οπότε, όταν δεν έχεις κάτι να πεις ή την ανάγκη να μιλήσεις, καλύτερα να σιωπήσεις.

Αυτό κάνω κι εγώ... Απλά καταγράφω τις σκέψεις μου εδώ μέσα χωρίς να αυτοδεσμεύομαι από το blog. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι πάντα γράφω με την σκέψη ότι δεν διαβάζει κανείς, αλλιώς δεν θα έγραφα καθόλου.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι γιατί τα blogs κλείνουν (όπως π.χ. της Λίτσας). Κλείνει μωρέ ένα ημερολόγιο ποτέ; Απλά υπάρχει κάπου στο συρτάρι μας κι όταν «γεμίσουμε» το πιάνουμε ξανά και του δίνουμε και καταλαβαίνει.

Καλό Μήνα!