Οδοιπορικό στις Πρέσπες

Τσα! Επέστρεψα! Το ταξιδάκι μας στις Πρέσπες τελείωσε και το αρκούδι είναι πάλι εδώ να σας διηγηθεί πως πέρασε…

Λοιπόν, ξεκινάμε το οδοιπορικό μας στις Πρέσπες από την πόλη της Κοζάνης όπου διανυκτερεύσαμε την πρώτη μέρα. Χιόνια πολλά στον δρόμο και δεν θα φτάναμε την Παρασκευή το βράδυ στην Κοζάνη αν μπροστά μας ακριβώς δεν υπήρχε το εκχιονιστικό που καθάριζε τον δρόμο και έριχνε αλάτι. Την διαδρομή Ελασσόνα – Κοζάνη την κάναμε περίπου 2 ώρες…
Η Κοζάνη λοιπόν, είναι μια πόλη που δεν με εντυπωσίασε καθόλου… Πιστεύω ότι δεν έχει να προσφέρει τίποτα στον επισκέπτη. Έτσι λοιπόν το επόμενο πρωί συνεχίσαμε το ταξίδι μας με επόμενο σταθμό μας την μαγευτική Καστοριά.

Η λίμνη παγωμένη… Τα πουλιά περπατούσαν πάνω στην λίμνη… Η θερμοκρασία στους -2 και το Αρκούδι την είδε φωτογράφος και αφού έστησε το τρίποδό του μπροστά στην λίμνη ξεκίνησε να φωτογραφίζει τοπία και πτηνά… Αφού έσπασε τα νεύρα της Αρκούδας με αυτή του την ενασχόληση, αποφάσισε να της αγοράσει τίποτα γούνινο – δερμάτινο για να την ηρεμήσει… Κάναμε λοιπόν την βόλτα μας στα παραλιακά μαγαζιά της Καστοριάς και αφού είδαμε τις τιμές, αποφασίσαμε να ανηφορίσουμε μέσα στην πόλη όπου και ψωνίσαμε τελικά σε λογικές τιμές…
Το απογευματάκι και αφού δοκιμάσαμε παραδοσιακούς Καστοριανούς μεζέδες στο «Κροντήρι» (το μαγαζί δεν παίζεται – όποιος πάει Καστοριά του το προτείνω ανεπιφύλακτα), ξεκινήσαμε να ανηφορίζουμε προς τον τελικό μας προορισμό, τις Πρέσπες. Φεύγοντας λοιπόν από την Καστοριά ακολουθήσαμε τις ταμπέλες για Πρέσπες και βρεθήκαμε στον παλιό δρόμο ο οποίος ήταν γεμάτος πάγο και χιόνια. Για 15 περίπου χιλιόμετρα μέσα στο βουνό και μέχρι να βγούμε στον καινούριο δρόμο δεν είδαμε ψυχή πουθενά και αναρωτιόμασταν αν όλος ο δρόμος μέχρι τις Πρέσπες θα είναι έτσι…
Φτάσαμε στον Άγιο Γερμανό, το κεφαλοχώρι των Πρεσπών το βράδυ. Στον παραδοσιακό ξενώνα «Άγιος Γερμανός» μας περίμενε ένα πέτρινο ζεστό δωμάτιο με τζάκι και άνθρωποι φιλόξενοι και εξυπηρετικοί. Στο μπαρ κτύπησα 3 τσίπουρα γι αρχή και ζέστανα το κοκαλάκι μου δίπλα στο τζάκι κι έτσι κύλησε η ώρα μέχρι αργά το βράδυ που επισκέφτηκα την γειτονική ταβέρνα για ένα ζεστό πιάτο φασολάδα και χωριάτικο λουκάνικο. Η καλύτερη φασολάδα που έχω φάει μέχρι σήμερα! Κοιμήθηκα με τους ήχους της μουσικής του Goran Bregovic που ανάβλυζαν απαλά από το ηχείο του δωματίου...
Την επομένη ξυπνήσαμε νωρίς και αντικρίσαμε το κατάλευκο τοπίο... Ένα πράγμα που μάθαμε αμέσως σ’ εκείνα τα μέρη είναι το ρητό «Κοιμήσου με τις κότες και ξύπνα με τους κοκόρους». Πρωινό στον ξενώνα και βουρ για τις λίμνες...

Πρώτη στάση μας το τελευταίο χωριό της Ελλάδας βορειοδυτικά, οι Ψαράδες στην μεγάλη Πρέσπα... Θέα στην λίμνη, μικρό λιμανάκι με ψαρόβαρκες, ωραία τοπία, λίγες ψαροταβέρνες και μια αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε ψαροχώρι δίπλα στην θάλασσα, αφού η μεγάλη Πρέσπα είναι τόσο μεγάλη που πραγματικά δεν καταλαβαίνεις ότι είναι λίμνη.
Επόμενη στάση ο Άγιος Αχίλλειος, το νησάκι που βρίσκεται μέσα στη μικρή Πρέσπα και ουσιαστικά είναι το κέντρο του υδροβιότοπου. Μοναδικός τρόπος να πας στο νησάκι είναι μέσω της πεζογέφυρας μήκους 1600μ. Απίστευτη γοητεία ο περίπατος πάνω στην γέφυρα και εκπληκτικό το συναίσθημα να περπατάς πάνω στην λίμνη. Και όταν λέω «πάνω» το εννοώ, αφού η μικρή λίμνη όντας παγωμένη σου έδινε την δυνατότητα να βγεις από την πεζογέφυρα και να περπατήσεις επάνω στο παγωμένο νερό!
Αφού ξοδέψαμε αρκετή ώρα πεζοπορώντας στον Άγιο Αχίλλειο και αφού επισκεφτήκαμε και την Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου πήραμε τον δρόμο για το χιονοδρομικό κέντρο στην Βίγλα. Εκεί στους -10 αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε να κάνουμε βόλτα με snowmobile την οποία γουστάραμε κάργα κι έτσι κάναμε και δεύτερη. Εντυπωσιακό για μας τους κατοίκους της πρωτεύουσας ήταν το κλίμα που επικρατούσε στο χιονοδρομικό κέντρο... κλίμα παραλίας... κλίμα Μυκόνου... μπαράκι ξύλινο πάνω στο χιόνι με DJ και barman και θαμώνες ξαπλωμένους σε ξαπλώστρες παραλίας πάνω στο χιόνι να relaxάρουν... Εντυπωσιακό...

Την επόμενη μέρα αποφασίσαμε να περιηγηθούμε στον ευρύτερο νομό Φλωρίνης και έτσι ξεκινήσαμε για Αμύνταιο, Νυμφαίο, Αετό, Σκλήθρο, Λέχοβο, ξανά στην Καστοριά για φαγητό και τέλος επίσκεψη στο σπίτι που σκοτώθηκε ο Παύλος Μελάς στο χωριό Σιάτιστα, τον σημερινό Μελά.

Όπως ήταν φυσικό για ένα αρκούδι σαν κι εμένα, πρωταρχικός μου στόχος στην περιήγηση αυτή ήταν να επισκεφτούμε το Κέντρο Κτηνιατρικής Περίθαλψης για την Αρκούδα και το Λύκο, τον γνωστό ΑΡΚΤΟΥΡΟ που βρίσκεται στο χωριό Αετός. Οι υπεύθυνοι του Κέντρου αφού μας ξενάγησαν και μας ενημέρωσαν για την καφέ αρκούδα, μας έδωσαν έναν οδηγό με τον οποίο ανεβήκαμε σε μια τεράστια έκταση λίγο έξω απ’ το χωριό όπου βρίσκεται το Κέντρο Προστασίας του Λύκου. Ενημερωθήκαμε πλήρως και για τον Λύκο και μας δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε από κοντά τους Λύκους που φιλοξενεί το Κέντρο.

Η περιήγησή μας στις Πρέσπες και στην ευρύτερη περιοχή κλείνει την τελευταία ημέρα με την επίσκεψή μας στην πόλη της Φλώρινας, βόλτα στα μουσεία και στους δρόμους της πόλης και χαλάρωση στον πεζόδρομο τρώγοντας το, ξακουστό στην Φλώρινα, σάντουιτς «γλώσσα». Χρειαζόταν άλλωστε και μια χαλαρή και ξεκούραστη ημέρα αφού το ταξίδι της επομένης θα ήταν εξουθενωτικό...

Ύστερα από 1631 χλμ. μπορώ να πω με σιγουριά ότι πλέον έχω μάθει να οδηγώ πολύ καλά πάνω σε πάγο και ότι, αν και το πρόγραμμά μας όπως το διαβάσατε φαίνεται ιδιαίτερα εξουθενωτικό, εγώ ξεκουράστηκα και ανανεώθηκα... Γιατί σημασία για μένα έχει η ψυχική ηρεμία περισσότερο από την σωματική ξεκούραση...

Έχω πολλά να γράψω ακόμα για το ταξίδι, τις γκαντεμιές, τα αστεία και τα περίεργα που συναντήσαμε... για τον Αρκτούρο, για την Νόσο των Πουλερικών κλπ, αλλά σας τα φυλάω για επόμενο post...

Υ.Γ. Οι φωτογραφίες είναι αφιερωμένες στον Γιάννη και στην Γιώτα που μου ζήτησαν χιόνια ;-)