Αναίδεια και απαιτητικότητα
Πότε θα μάθουν ορισμένοι άνθρωποι να φέρονται σαν "άνθρωποι"; Έχω μια συνάδερφο που είναι πολύ απαιτητική. Σκάω χθες το πρωί μετά από απανωτά ξενύχτια και με την τσίμπλα στο μάτι και δεν προλαβαίνω να κάτσω στο γραφείο μου έρχεται και μου ζητάει κάτι. Άσχετο πάντα με τη δουλειά, αλλά ζητάει... Ρε γλυκιά μου, φύγε μην ακούσεις κανα καντήλι χρονιάρες μέρες...
Καλά, πόσο απελπισμένος μπορεί να είναι κάποιος που με το που σκάει μύτη στη δουλειά μετά από Χριστούγεννα η πρώτη του έννοια είναι να περάσει ένα τραγούδι στο κινητό του;;; Τόση μοναξιά πια; Τόση αγαμία;
Μετά πάλι, μιλούσα με την αρκούδα στο τηλέφωνο, σκάει πάλι μύτη στο γραφείο μου, μπαίνει μέσα κι αρχίζει να μου ζητάει πάλι κάτι... Μιλάω στο τηλέφωνο, κοπελιά! Στραβή είσαι;
Συμμαζέψου ρεεεεεεεε!!!!


2 Comments:
Nομιζω οτι την απαντηση και την λυση στο προβλημα σου την εχεις γραψει εδω...
http://arkoudi.blogspot.com/2005/12/blog-post_113577166649082377.html
Οχι?
:)
υγ, μην φαω βρισιμο χρονιαρες μερες οκ?
Λες; Ίσως να έχεις δίκιο... Η λύση να είναι τόσο απλή: ΟΧΙ!
Όμως με το συγκεκριμένο άτομο δεν γίνεται τίποτα... Το ΟΧΙ δεν πιάνει...
Είναι τελείως σπαζοκλαμπάνιας η κοπέλα, δεν μπορείς να φανταστείς πόσο...
Δημοσίευση σχολίου
<< Home