Καλό Φθινόπωρο!

Και λέω «Καλό Φθινόπωρο» και όχι «Καλό Χειμώνα» γιατί μου την σπάει τρομερά αυτή η φράση. Τι «Καλό Χειμώνα» ρε μεγάλε; 35 βαθμούς έχει ακόμα έξω!

Κατά βάθος βέβαια, η φράση αυτή «με χαλάει» γιατί με προσγειώνει απότομα στο χάος της πόλης. Μου λέει: Μεγάλε τέρμα τα ψέματα. Τώρα θα πήξεις για άλλους 11 μήνες μέχρι να φτάσει πάλι το καλοκαιράκι και να ξαναζήσεις πάλι την ουτοπία της 15ήμερης ανεμελιάς.

Η πικρή αλήθεια είναι όμως ότι μπήκε ο Σεπτέμβρης και επιστρέψαμε στη βάση μας. Επιστρέψαμε στο χάος της Αθήνας, στην κίνηση, στην καθημερινότητα και στην ρουτίνα που μας σκοτώνει. Και η αλλαγή της φράσης και μόνο δεν αλλάζει τίποτα...

Τώρα το μόνο που έμεινε είναι φωτογραφίες και video από την μαγευτική Σάμο. Το νησί του παιδικού μου φίλου Νικήτα στο οποίο εδώ και 6 μήνες αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα. Ναι! Στα 28 του χρόνια αποφάσισε να αρνηθεί την τρέλα της βρωμόπολης και να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Θέλει μεγάλα @..δια για να κάνεις κάτι τέτοιο και του βγάζω το καπέλο!

Καλή επιτυχία αγαπημένε φίλε στα σχέδιά σου και σ’ ευχαριστώ ολόψυχα για την εξαίσια φιλοξενία.

Όσο για εμάς τους υπόλοιπους... Τα κεφάλια μέσα! Η Αθήνα είναι γύρω μας, πάντα πρόθυμη να μας πνίξει στην βρωμερή αγκαλιά της!

Την φωτό την τράβηξα στην Καλλιθέα της Σάμου και από την ημέρα που γύρισα κοσμεί μεγαλοπρεπώς τον υπολογιστή μου ως wallpaper.