Περι ψυχανάλυσης...

Κάποιος γνωστός άγνωστος μου έγραψε ότι προβλέπει ψηφιακή ψυχανάλυση μέσω του blog μου. Αρπάζω λοιπόν την ευκαιρία από το συγκεκριμένο comment για να σας περιγράψω πως βλέπω εγώ την φάση του blog...

Το blog αυτό δεν το δημιούργησα ούτε γιατί γράφω καλά, ούτε για προσωπική προβολή, ούτε γιατί θέλω να το παίξω δημοσιογράφος...

Ο μόνος λόγος ύπαρξής του είναι για να γράφω τις σκέψεις μου... να γράφω όσα μπορώ και όσα δεν μπορώ να πώ... να αδειάζω βρε αδερφέ...

Πραγματικά δεν με ενδιαφέρει αν με διαβάζει ή δεν με διαβάζει κάποιος. Και μάλιστα, πάντα γράφω με την σκέψη ότι δεν με διαβάζει κανείς (γνωστός τουλάχιστον). Αν αυτό χαθεί. Αν γράφω για να γράψω, τότε το νόημα του blog χάθηκε για μένα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να ξαναγράψω...

Όλο αυτό, αγαπητέ γνωστέ άγνωστε, ναι, είναι ένα είδος ψυχανάλυσης. Ψηφιακή, προσωπική αυτοψυχανάλυση... Χωρίς την παρέμβαση τρίτου προσώπου... Κι έτσι θέλω να παραμείνει... Εγώ κι ο εαυτός μου... Άλλωστε, ποιος μπορεί να μας καταλάβει καλύτερα από τον ίδιο μας τον εαυτό;